احسان غیبی که هرگز کلیپ نداد و حالا برای گرفتن مجوز اولین آلبومش تلاش می کند
نسل سوم موسیقی ما یا همان غیرمجازهای سابق یکی یکی آلبومهایشان منتشر شد. برخی با قیمت های پایین فروختند و فروش بالایی داشتند که جیب تهیه کنندگان پرپول شد و برخی با قیمت های بالا امتیاز آلبومهایشان را واگذار کردند ولی سودی عاید شرکتهایی که امتیاز آلبوم را خریده بودند نشد! با این حال هنوز هم اکثر شرکت های موسیقی نسل رو به اتمام زیرزمینی های معروف را به خوانندگان به اصطلاح تازه کار ترجیح می دهند. آخرین بازمانده این نسل ۲۶سال دارد. ۸ سال پیش اولین کارهای خود را تولید کرد. از همدوره ای های چاوشی و یگانه و اصحابی و بهرام خان و ... بود ولی هنوز هم با احتیاط به سمت انتشار آلبومش حرکت می کند. تحصیلات خود را در رشتهء مهندسی عمران به پایان رساند ولی تصمیم گرفته موسیقی را به عنوان حرفهء اصلی اش برگزیند. هم ترانه سرایی میکند هم ملودی میسازد و هم می خواند. چند دقیقه ای با احسان غیبی هم کلام شدیم که گزیده آنرا می خوانید :
- خیلی ها اعتقاد دارند تو و امثال تو بصورت تجربی خواننده شده اید و تحصیلات موسیقی ندارید. درسته ؟
من این خیلی ها را نمی شناسم. مخاطب اصلی عامه مردم هستند که بی شک بهتر از هر کسی می توانند خوب و بهتر را از هم تمایز دهند. درسته که سوابق دانشگاهی در رشتهء موسیقی ندارم ولی دلیل نمی شود دوره های آهنگسازی یا آواز را نگذرانده باشم! گاها یک بنــای سنتی که فقط به صورت تجربی با آزمون و خطا در کار خود تبحر پیدا کرده باشد می تواند خیلی راحت دیوار محکمی را بسازد که حتی تعدادی تحصیل کرده آکادمیک هم با کلی محاسبات ریاضی نتوانند دیواری با آن استحکام بسازند. احساسات من در ترانه سرایی و آهنگسازی معتبرترین مدرک موسیقی برای من محسوب میشود!
- پس یعنی کارهای شما بر پایه احساسات شماست! نه بر پایه سواد موسیقی شما ؟!
هر چیزی را که یک دانشجوی موسیقی در مورد ملودی / یک دانشجوی ادبیات در مورد ترانه سرایی / و یک دانشجوی آواز در مورد خوانندگی می داند من هم آموخته ام. با این تفاوت که من همزمان با آزمون و خطا به نقاط ضعف و قوت خودم رسیده ام و هر روز دانسته های خودم را به روز رسانی کرده ام ولی در تحصیلات آکادمیک شما بیش از 4 سال به یادگیری پرداخته و تازه پس از آن با اطلاعات 4 سال پیش می خواهید وارد بازاری شوید که با آن زمان از زمین تا آسمان تفاوت دارد! برای همین موفقیتی نصیب آنهایی که به دانشگاههای موسیقی می روند نمیشود! ضمنا هنر در هر شاخه ای نیاز به استعداد دارد و استعداد خواننده و آهنگساز همان احساسات اوست که هر کسی ندارد !
- چند وقتی می شود زمزمه های انتشار آلبوم مجاز تو از گوشه و کنار به گوش می رسد. ولی گویا هنوز واگذارش نکردی؟ در مورد آلبوم توضیح بده؟
"خاطره انگیز" را من سروده ام. ملودی هایش را خودم پرداخته و زحمت تنظیم آنرا دوست و همراه همیشگی ام الیاس شیرزاد کشیده است. این آلبوم 10 تراک دارد که فضاهای متنوعی در آنها دیده می شود. 4 تا سبک ترنس / 3 تا سبک لایت / 2 تا سبک هاوس دنس / و یک ریمیکس جمعا آلبوم من را تشکیل می دهند. به فروش آلبومم تا حدی امیدوارم که حاضر نمی شوم زیر آن رقمی که در نظرم هست امتیازش را واگذار کنم.
- پس هنوز واگذارش نکردی؟ با وجود بازار آشفتهء موسیقی مگر پیشنهادها چقدر با رقم مد نظرت فاصله دارند؟
خیر هنوز واگذار نشده! فعلا همه می گویند بازار خراب است! 3-4 سال است که همین را می گویند. البته اعداد و ارقام مطرح شده در مورد آلبوم من نسبت به خیلی ها بالا محسوب می شود و شاید اگر کس دیگری بود تا الآن امتیاز را واگذار کرده بود. ولی من هستم که ارزش اثر هنری ام را تعیین می کنم! نه سرمایه گذار ! اما اعتقاد دارم بازار را خودشان خراب کرده اند! همین شرکتهایی که امروز دم از ورشکستگی قریب الوقوع می رنند با عدم سرویس دهی خوب به مشتری باعث به وجود آمدن این وضعیت شده اند!
- پس قصد داری یک مقدار وارد حاشیه بشی ؟! چرا شرکت های موسیقی رو عامل این وضع می دونی؟
خانواده من و شما هستند که جامعه مخاطبان موسیقی را تشکیل می دهند. وقتی برادر کوچکترم به فروشگاه می رود دو انتخاب دارد - یکی آلبوم در یک سی دی با کیفیت چاپ و نشر بسیار ضعیف - و - یک سی دی رایت شده با کلی آلبوم یک جا بصورت mp3 - خوب تنها دلیل خرید آن سی دی به اصطلاح اورجینال می تواند کمک به صاحب اثر باشد ولی از حق نگذریم آن مورد دوم با اولی هیج فرقی ندارد! فقط یک عکس مقوایی کمتر دارد! مخاطب موسیقی شاهد پسرفت نحوهء عرضهء محصولات فرهنگی بوده و از نظر من با عدم استقبال قصد دارد اعتراض خود را نسبت به این پسرفت به گوش تهیه کنندگان برساند! اما تهیه کنندگان نمی خواهند بشنوند و فقط سعی در بالا بردن سودشان دارند . آیا مخاطب کارهای من حق ندارد آلبومهای من را در بسته بندی ماندگار تری داشته باشد تا در کلکسیون خود آنرا نگهداری کند؟! آیا حق ندارد به موقع از انتشار آلبوم من مطلع شود !؟ آیا شرکت های موسیقی خود با کاهش کیفی انتشار یک اثر هنری عمر شنیداری و ماندگاری آنرا پایین نیاورده اند!؟ اگر نگی وارد حاشیه شدی باید بگویم که اینها دلخوری های کوچک ترین عضو موسیقی هستند که حالا حالاها تمومی ندارد !
- یه مقدار به سبک کارهایت بپردازیم. چرا تنظیم تمام آلبومت را به "الیاس شیرزاد" دادی؟ کسی که اخیرا زیاد منتقد دارد و خیلی ها می گویند تکرار در کارهایش زیاد شده !؟
من شدیدا در مقابل این منتقدان از تنظیم کننده ام طرفداری می کنم ! چون هنوز هم اعتقاد دارم او یکی از بهترین های داخل ایران محسوب می شود. در وهلهء اول شخصا(بر خلاف نظر خیلی ها) اعتقاد دارم که یک آلبوم موسیقی باید فقط یک تنظیم کننده داشته باشد ! یعنی وقتی نامه ای می نویسم دوست ندارم با چند دست خط مختلف نامه ام را خط خطی کنم ! شما ببینید اکثریت آثار پرفروش ایران در موسیقی پاپ را فقط یک تنظیم کننده تکمیل کرده است . مثال هایی نظیر آلبوم اول بنیامین (نیما وارسته) یا آلبوم حمید عسکری (میلاد ترابی) یا آلبوم فریدون آسرایی (بهروز صفاریان) یا آلبوم مهدی مقدم (پیام شمس) و خیلی نمونه های دیگر... دلیلی بر اثبات این نظریهء من هستند. در وهله دوم لازم می بینم به این نکته اشاره کنم که هنوز هم راندمان کاری الیاس شیرزاد از همهء همکارانش در طول یک سال بالاتر است. بطور متوسط سالانه اگر 20 تراک توسط مردم مورد قبول قرار گیرد و به قول خواننده ها جوابی را که باید بگیرد هنوز هم 15 تای آن با تنظیم الیاس است ! تکراری خطاب کردن کارهای یک تنظیم کننده را سطحی نگری از سوی منتقد می دانم ! چون سلیقه عنصری ذاتی است و انتخاب ساز ها از روی سلیقه هر تنظیم کننده انجام می پذیرد. وقتی پرکارترین تنظیم کنندهء موسیقی ما الیاس شیرزاد باشد معلوم است که سلیقهء او بیشتر از بقیه شنیده شده و مخاطب دارد و این خود شنونده را به اشتباه می اندازد ! وگرنه اعتقاد دارم الیاس همان قدر تکرار سلیقه دارد که هر تنظیم کننده دیگری!
- خیلی ها "احسان غیبی" را با صدا و سبک آهنگسازی اش می شناسند! فکر می کنی سبک خاص خودت را داری ؟!
سبک که نمی شود گفت. ولی متدکاری ام را مختص خودم می دانم. چون همیشه همزمان شعر و ملودی هایم را می سازم و سعی می کنم کلمه ها در قالب ملودی ای که روی آن سوار می شوند در ذهن شنونده جا افتاده تلقی شوند. به قول بعضی ها کارهایم امضا دارد!
- تو را همه با غم و غصه می شناسند. سیاه نمی خوانی ولی در سناریوی ترانه هایت همیشه نقش عاشقی را بازی میکنی که گلایه دارد و یا غمگین است؟! درسته؟
درسته! در ریتمیک ترین کارها و مثبت ترین ترانه هایم هم سعی میکنم همین طور باشد. احساساتم مرا در مسیری که ترانه می نویسم قرار می دهد. همیشه احساس نرسیدن باعث می شود به خود بیایی و بیشتر تلاش کنی. ولی اگر بدانی به آنچه می خواستی رسیدی دیگر قصهء جدیدی نخواهی داشت ! قدیمی ها می گویند عشق واقعی در نرسیدن است و من هم با آنها موافقم. ترانه هایی هم که من می نویسم بر اساس داستانهای واقعی بوده اند و بنا بر این همیشه غم دارند. البته گاهی هم در نقشی می روم که گویی در کنار چیزی هستم که می خواستم به آن برسم ولی در همان حال باز هم از جدایی غریب الوقوع گله می کنم ! ترانه سرایی برای من یک جور بازیگری در دنیای گذشته ام است !
- تو یکی از آخرین به اصطلاح حرفه ای های موسیقی زیرزمینی چند سال قبل محسوب میشوی که بزودی مجاز خواهی شد. از بین همدوره ای هایت که قبل از تو آلبومهایشان منتشر شده یا قرار است بشود چه کسانی را موفق می دانی ؟
از نظر من همهء دوستان موفقیت های خوبی را کسب کردند. ولی از دیدگاه من هر کس بیشتر فروخته موفق ترین بوده تا اینجا ! شما می گویید محسن چاوشی بیشتر از همه فروخته؟ پس از نظر من موفق تر از همه هم بوده ! البته من کار ماهان بهرام خان و محسن یگانه را هم در سطح بالایی دیدم و قابل احترام هستند. در مورد آلبوم هایی هم که هنوز منتشر نشده اند فکر می کنم آلبوم علی اصحابی را می توان ناجی بازار موسیقی پاپ در سال 88 دانست.
- چقدر به فروش آلبوم جدیدت امیدوار هستی ؟ در ابتدای گفتگو حرف از فروش خیلی بالا می زدی ! هنوز هم پافشاری می کنی ؟
بله ! البته که حرف خودم را مجددا تایید می کنم . آنقدر با دقت آلبومم را جمع آوری نموده ام که فکر می کنم بازار را شوکه خواهم کرد . البته اینها همه مستلزم واگذاری و پایان مراحل مجوزگیری آلبومم هم هست. حتی اگر 3 سال دیگر هم این آلبوم وارد بازار شود باز هم می گویم که فروش بالایی خواهد داشت. هر کس آلبوم را شنیده می تواند صحه بر این ادعا بگذارد.
- دو سال پیش خبرهایی از سوی مدیر روابط عمومی شرکت ترانه شرقی در مورد انتشار آلبومت از سوی این شرکت در خبرگزاری ها پخش شده بود. ولی گویا خبری نشد؟
بی شک آرزوی هر خوانندهء جوانی باید باشه که با محسن رجب پور کار کنه. من هم مورد توجه ایشون قرار گرفته بودم و جلسات متعددی رو هم با هم داشتیم. اما بعد از ماه ها رفت و آمد فهمیدم که این شرکت تمام سعی و تلاشش نگهداری عناصر ثابت و خواننده های قدیمی خودش هست و بیشتر پتانسیل عواملش رو صرف اونها و موضوعات مرتبط با اونها می کنه ! من احترام خاصی برای آقای رجب پور و شرکتش قائلم و ایشون رو یکی و موفق های تاریخ موسیقی می دونم. ولی در اون زمان با وجود کمک های زیادی که ایشون برای حل مشکلات من کردند حس کردم آنها در شرایطی نبودند که بتوانیم با هم به آن جاهایی که من می خواهم برسیم. مطمئن بودم که آنها دوست ندارند برای خوانندهء شماره 1 خودشان رقیبی در بازار با دست خودشان بتراشند و به همین دلیل با هماهنگی ایشون رابطه ام رو با این شرکت در زمینه کاری قطع کردم.
- در دو سال اخیر در خیلی از کنسرت ها و جشن ها به عنوان خواننده و میهمان شرکت داشته ای. چطور قبل از انتشار آلبومت این اجازه را به تو داده اند ؟
در دو سال 53 برنامه در سراسر ایران که فکر میکنم از خیلی از خوانندگانی که آلبوم هایشان منتشر شده بوده هم بیشتر تلقی می شود . نمی توان گفت تمام این برنامه ها با هماهنگی ارشاد بوده . چون خیلی از ارگان ها هم برای برگزاری اینچنین برنامه هایی نیاز به هماهنگی نداشته اند . ولی در خیلی از موارد هم اجازهء اجرا را داشته ام که خودم هم تعجب کرده ام ! دوستانم اعتقاد دارند اهالی مرکز موسیقی به آثار من علاقه زیادی دارند ولی رویشان نمی شود بگویند ! (خنده)
- برنامه ات برای انتشار آلبوم "خاطره انگیز" (چه قبل و چه بعد از انتشار آن) چه خواهد بود ؟
در حال مذاکره با شرکت های تهیه کننده برای واگذاری این اثر هستیم . به محض واگذاری این آلبوم استارت 2 آلبوم همزمان را خواهم زد البته با کادر و سبک های جدیدی که مدنظرم بوده. همزمان دوست دارم همچنان تک تراک هایی رو هم به صورت رایگان به گوش هوادارانم برسانم. ان شاء... بعد از طی مراحل صدور مجوز "خاطره انگیز" اسپانسرگیری انجام شده برای آلبوم را هم در یک جلسه مطبوعاتی پرده برداری خواهیم کرد . امیدوارم بزودی در کنسرت زنده ای در تهران بتوانم برای اونهایی که همیشه با صدایم آزارشان داده ام اجرا کنم و آنها را از نزدیک ببینم .
- می دانم حرف های زیادی ماند که نزدی . ولی حرف آخر ؟
فکر می کنم همکاری 3 گانه خریداران ، تهیه کنندگان و خوانندگان با حمایت اسپانسر ها و شرکت های بزرگ می تواند صنعت موسیقی پاپ را به یکی از پول ساز ترین جاذبه های فرهنگی تبدیل کند . من در مقابل عظمت مخاطبانم همیشه احساس کوچکی کرده و می کنم . همواره سعی می کنم بزرگ تر شوم ولی مخاطبان من همیشه یک قدم جلوتر از من بوده و هستند و من هم همیشه کوچک ترین عضو جامعهء موسیقی خواهم بود. از شما هم تشکر ویژه می کنم.
منبع : مجله اتفاق نو
